به جاى خود بازشو . فطرس خود را به حسين بن على عليه السّلام بماليد و برخاست و گفت : « اى رسول خدا امّت تو اين فرزند را مىكشند و مكافات اين انعام او بر من واجب است پس هيچ كس او را زيارت نكند مگر او را آگاه سازم و هيچ سلام‌كننده سلام نكند بر او مگر آنكه سلام او را به حضرت او برسانم و هيچ كس صلوات نفرستد مگر اينكه صلوات او را تبليغ كنم ؛ اين بگفت و بالا رفت » . و در روايت ديگر است كه : « به جاى خود عروج كرد و مىگفت : كيست مانند من كه آزادشدهء حسين فرزند على و فاطمه عليهما السّلام و جدّ ايشان احمد شدم - صلوات اللّه عليهم اجمعين - » . ( 1 ) شيخ طوسى در مصباح روايت كرده است كه : « توقيعى خارج شد به قاسم بن علاء همدانى وكيل ابى محمد عليه السّلام كه مولانا الحسين بن على عليهما السّلام روز پنجشنبه سوم شعبان متولد شد پس آن را روزه بدار و اين دعا را بخوان « اللّهمّ انّى أسألك بحقّ المولود في هذا اليوم » و در اين دعا است : « و عاذ فطرس بمهده فنحن عائذون بقبره من بعده » . ( 2 ) سيد در ملهوف گويد : در آسمانها فرشته‌اى نماند مگر بر نبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرود آمد ، هر يك سلام داده و به حسين عليه السّلام تعزيت گفتند و او را خبر دادند به ثوابى كه عطا شود به او . و تربت او را عرضه داشتند بر رسول خدا و او مىفرمود : « اللّهمّ اخذل من خذله و اقتل من قتله و لا تمتّعه بما طلبه » . ( 3 ) ابن شهر آشوب در مناقب گويد در حديث آمده است كه : « روزى جبرئيل فرود آمد و فاطمه - سلام اللّه عليها - را يافت خوابيده است و حضرت حسين عليه السّلام به عادت اطفال بىتابى مىكرد پس جبرئيل بنشست و او را مشغول كرد از گريه تا مادرش بيدار شد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاطمه را از اين بياگاهانيد » . ( 4 ) سيد بحرانى در مدينة المعاجز روايت مىكند از شرحبيل بن ابى عوف كه گفت : « چون حسين عليه السّلام متولد شد فرشته‌اى از فرشتگان فردوس اعلى فرود آمد و به درياى اعظم رفت و در اقطار آسمانها و زمين فرياد زد اى بندگان خدا جامه‌هاى حزن بپوشيد و اظهار غم و اندوه كنيد كه جوجهء محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مذبوح و مظلوم است » .